Kwa nini ulilelewa kujiacha mwenyewe.

Tafsiri ya AI · Asili ya Kiingereza

Kumbuka ulipokuwa mtoto…

Ni mara ngapi wazazi wako walikuuliza kwa dhati, “Unataka nini?”, “Unafikiri nini?”, “Unajisikiaje?”, “Unaamini nini?” au “Unataka kufanya nini?”

Kwa watu wengi, pengine si mara nyingi sana.

Kwa sababu namna watu wengi wanavyolelewa imejengwa juu ya swali tofauti kabisa. Si, “Unataka nini?” bali, “Wazazi wako wanataka nini kutoka kwako?” “Wanataka ufanye nini?” “Wanataka uwe na tabia gani?” “Unahitaji kusema nini ili usiwakasirishe?” “Unahitaji kufanya nini ili usipate matatizo?” “Unawafanyaje Mama na Baba wafurahi?”

Bila shaka, watoto wanahitaji malezi. Wanahitaji mipaka. Wanahitaji nidhamu. Wanahitaji kuambiwa hapana. Sisemi watoto waruhusiwe kufanya chochote wanachotaka wakati wowote. Ninachosema ni kwamba kuna tofauti KUBWA SANA kati ya kumfundisha mtoto kwamba hawezi kupata anachotaka kila wakati na kumfundisha kwamba anachotaka HAKINA umuhimu.

Na nadhani watu wengi walikua wakijifunza jambo la pili.

Unaweza kuliona katika mambo madogo na ya kawaida kabisa ya utotoni. Mtoto anarudi kutoka shuleni, na mzazi haulizi, “Unataka kula nini leo jioni?” Anasema, “Hiki ndicho utakachokula.” Mtoto anasema, “Sikipendi,” na ghafla inakuwa tatizo. “Utakila tu.” “Hutaondoka mezani mpaka umalize.” “Usipokula, hutapata kitindamlo.”

Sasa bila shaka, mzazi hawezi kupika milo mitano tofauti kila usiku kwa sababu mtoto amebadili mawazo. Hilo si hoja yangu. Hoja yangu ni ujumbe tunaomfikishia mtoto wakati mwingine chini ya hayo yote.

Mtoto ameonyesha tu anachopendelea. “Sikipendi hiki.” Lakini badala ya kumfundisha, “Unachotaka kina umuhimu, ingawa huwezi kukipata kila wakati,” tunaweza kuishia kumfundisha, “Unachotaka hakina maana yoyote.”

Na somo hilo linaenda ndani zaidi ya chakula.

Linakuwa, “Si muhimu kwamba sikipendi hiki. Si muhimu kwamba sitaki kufanya hivi. Si muhimu kwamba ninafikiri tofauti. Si muhimu kwamba ninajisikia tofauti. Kilicho muhimu ni kufanya kile Mama na Baba wanataka nifanye.”

Tunafanya jambo hilohilo kwa maoni na hisia.

Ni wangapi kati yetu tulibishana na wazazi wetu tukiwa watoto na hatimaye kusema chochote ambacho kingemaliza mabishano?

Ulijua ulichofikiri kweli. Ulijua ulichohisi kweli. Lakini pia ulijua hawakutaka kukisikia kwa dhati. Walitaka kusikia jibu ambalo lingewafurahisha.

Ukiendelea kueleza ulichofikiri kwa dhati, ghafla ulikuwa “unajibu vibaya”, “mkorofi”, “mwasi” au “huna heshima”.

Kwa hiyo hatimaye ulijifunza jambo. Ni rahisi zaidi kusema uongo. Ni rahisi zaidi kusema wanachotaka kusikia. Ni rahisi zaidi kujifanya unakubali. Ni rahisi zaidi kuacha unachofikiri na kuhisi kweli kuliko kukabiliana na mgogoro unaokuja kwa kuwa mkweli.

Ulijifunza kwamba KUJIELEZA KWA UHALISIA ni KOSA na KUJIACHA MWENYEWE ILI KUMFURAHISHA MTU ni SAHIHI.

Na hilo ni jambo hatari sana kumfundisha mtoto, kwa sababu sasa humfundishi tu kutii. Unamfundisha KUTOKUWA HALISI.

Unamfundisha kwamba ukweli huleta migogoro huku kuigiza kunaleta amani. Unamfundisha kwamba kukubaliwa na watu wengine ni muhimu kuliko misimamo yake mwenyewe. Unamfundisha kwamba njia salama zaidi ya kuishi katika mahusiano ni kutambua mtu mwingine anataka awe nani, kisha kuwa hivyo.

Unamfundisha mtoto wako kujiacha mwenyewe, kutokuwa halisi na, kibaya zaidi, KUTOKUWA NA MISIMAMO.

Kwa hiyo polepole, bila hata kutambua, mtoto anajifunza, “Ninachofikiri si muhimu kama kile Mama na Baba wanataka nifikiri. Ninachohisi si muhimu kama vile Mama na Baba wanataka nihisi. Ninachotaka si muhimu kama kile Mama na Baba wanataka. Kuwafanya wafurahi ni muhimu kuliko kuwa mkweli kuhusu mimi ni nani.”

Kisha unakuwa mtu mzima.

Mama na Baba hawapotei. Wanabadilisha tu SURA.

Sasa Mama na Baba wanakuwa marafiki zako, mahusiano yako ya kimapenzi, wenzako kazini, bosi wako, mitandao yako ya kijamii… KILA MTU.

Na unachukua mifumo ileile ya mahusiano uliyojifunza utotoni na kuipeleka katika kila uhusiano unaokuwa nao ukiwa mtu mzima.

Bado unauliza maswali yaleyale uliyojifunza utotoni. “Wanataka nini kutoka kwangu? Ninahitaji kusema nini? Ninahitaji kuwa na tabia gani? Wataipenda sura gani yangu? Ninaweza kutoa maoni gani bila kuwakasirisha? Ninahitaji kuficha nini? Ninahitaji kubadilisha nini kunihusu ili nikubalike?”

Tofauti ni kwamba sasa hakuna anayehitaji kukuambia ufanye hivyo tena.

Unafanya hivyo MOJA KWA MOJA BILA KUFIKIRI.

Unaingia chumbani na badala ya kuuliza, “Mimi ni nani?” bila kujitambua unauliza, “Ninahitaji kuwa nani hapa?”

Hapo ndipo kuwafurahisha watu kunakuwa jambo kubwa zaidi ya kusema ndiyo mara nyingi kupita kiasi. Kunakuwa namna nzima ya kuishi.

Unajifunza kuwasoma wengine kabla ya kujisoma mwenyewe. Unajua hasa watu wanaokuzunguka wanajisikiaje. Unajua wanatarajia nini kutoka kwako. Unajua watakubali nini. Unajua kitakachowakatisha tamaa. Unajua wanapendelea sura gani yako.

Lakini jiulize WEWE unataka nini, na ghafla hujui.

Jiulize unafikiri nini KWELI, na unasita.

Jiulize unaamini nini KWELI, na unaanza kwanza kujiuliza KILA MTU MWINGINE anaamini nini.

Jiulize unataka kuvaaje, kufanya nini, kusema nini, kuishi maisha ya namna gani, na kabla hata hujajibu swali hilo, tayari unafikiri nani anaweza kutokukubali.

HUKO ndiko kujitelekeza.

Si kuacha tu unachotaka. Ni kuacha unachofikiri, unachohisi, unachoamini, unachothamini, unavyojieleza na hatimaye WEWE NI NANI.

Na nadhani ndiyo sababu watu wengi huhisi hatia pindi tu wanapoanza hata kujifikiria.

Ni wangapi mnaosoma haya mnajisikia vibaya kujiuliza, “Ninataka nini?”

Ni wangapi mara moja mnajiona wabinafsi? Swali hilo rahisi sana linazua hatia, aibu na hisia ya ubinafsi ndani yetu kwa kulifikiria hata kidogo tu.

Ni wangapi hawawezi kufanya uamuzi bila kwanza kuwapitia wote wanaoweza kuathirika, kukasirika, kukatishwa tamaa au kuudhika?

Na kwa kweli, ni wangapi wenu mko CHINI KABISA kwenye orodha yenu wenyewe ya vipaumbele?

Ni wangapi mmeweka KILA MTU NA KILA KITU juu ya NAFSI ZENU kwenye orodha YENU ya vipaumbele?

Mpenzi wako. Familia yako. Marafiki zako. Kazi yako. Bosi wako. Kile kila mtu anatarajia kutoka kwako. Kile kila mtu anahitaji kutoka kwako. Kile kila mtu anafikiri kukuhusu.

Unawafikiria wote kabla hata hujajifikiria mwenyewe.

Na hatimaye, huko chini kabisa, kama kuna nafasi iliyobaki, ambayo kwa kawaida haipo, unaweza hatimaye kujifikiria, halafu unahisi hatia na kujisahau tena mara moja.

Kwa kweli, simama na ulifikirie hilo kidogo.

Inawezaje kuwa jambo lenye afya kwa WEWE kuwa mtu mwenye umuhimu mdogo zaidi katika MAISHA YAKO MWENYEWE?

Kwa namna fulani tumejishawishi kwamba hili ni jambo lenye afya.

Tumesifu KUJITELEKEZA na kukuita KUTOJIPENDELEA.

Lakini SI kitu kilekile.

Ni vizuri kuwajali wengine. Ni vizuri kujitoa. Ni vizuri kukubaliana kwa kuachiana. Ni vizuri wakati mwingine kuweka mahitaji ya mtu mwingine juu ya yako. Hiyo ni sehemu ya kuwapenda watu vizuri.

Lakini kuna tofauti KUBWA SANA kati ya WAKATI MWINGINE kumtanguliza mtu mwingine na SIKU ZOTE kujiweka wa mwisho.

Vilevile si afya kuishi ukiamini, “Mimi pekee ndiye muhimu,” pia si afya kuishi ukiamini, “KILA MTU NI MUHIMU ISIPOKUWA MIMI.”

Upande mmoja uliopitiliza unawapuuza wengine wote kabisa. Upande wa pili unajipuuza mwenyewe kabisa. Hakuna wenye afya. Yote mawili ni mabaya sawa.

LAKINI tuna ustadi mkubwa wa kukemea la kwanza huku tukisifu la pili.

Tunamwona mtu anayejifikiria tu na kumwita mbinafsi. Sawa kabisa. Ndivyo alivyo. LAKINI KISHA tunamwona mtu asiye na mipaka, asiyeweza kusema hapana, asiyeweza kutoa maoni yasiyopendwa na wengi, anayejibadilisha kwa ajili ya kila anayemzunguka, anayekandamiza kila wakati anachohisi na kufikiri kweli, asiyejua kabisa anachotaka katika maisha yake au hata yeye ni nani, na tunamwita mtu huyo asiyejipendelea na kumsifu.

Hao si watu wasiojipendelea. Wamejifunza tu KUJITELEKEZA.

Na kuishi hivyo kunachosha.

SI AJABU kila mtu anaishi kwa mahangaiko wakati kila mwingiliano unahusisha kujaribu kutambua jinsi unavyoonekana kwa wengine. Bila shaka umechoka ukiwaza kila mara kama mtu amekukasirikia, amekatishwa tamaa nawe, anakuhukumu, anakukataa au anatarajia kitu tofauti kutoka kwako.

Bila shaka kuishi mbali kabisa na unachofikiri, kuhisi na kutaka kweli kunaweza kukuacha huna furaha kabisa. SI AJABU watu wengi wana wasiwasi na huzuni ya kudumu.

Unaigiza kila wakati. Unajiacha mwenyewe kila wakati. Unaishi kwa ajili ya KILA MTU ISIPOKUWA WEWE MWENYEWE.

Na maigizo HAYANA MWISHO kwa sababu kila mtu anahitaji sura yako iliyo tofauti kidogo.

Ndiyo sababu kujifunza kujiuliza unafikiri na unataka nini kweli ni muhimu sana.

Kama wewe ni mzazi, anza kumfundisha mtoto wako kwamba ANARUHUSIWA KUWA NA JIBU LAKE.

Muulize anataka nini. Muulize anafikiri nini. Muulize anahisi nini. Muulize anaamini nini. Muulize anataka kuvaa nini. Muulize anataka kula nini. Muulize alifurahia nini na hakufurahia nini. Mfundishe kuwa mtu wake mwenyewe na kuwa yeye mwenyewe kwa uhalisia.

Si lazima umpe kila anachoomba. Si lazima ukubaliane na kila maoni yake. Hiyo si hoja.

Hoja ni kumfundisha kwamba ULIMWENGU WAKE WA NDANI UNA UMUHIMU. Mfundishe kwamba ANARUHUSIWA kujifikiria MWENYEWE.

Mfundishe kwamba maoni yake yanaweza kuwa muhimu bila kila mara kuwa uamuzi wa mwisho. Mfundishe kwamba kutokubaliana nawe si moja kwa moja kukudharau. Mfundishe kwamba anaweza kukuambia anachofikiri kweli bila kulazimika kulinda kiburi chako kwa sababu wewe ni dhaifu sana kusikia kitu chochote tofauti na unachotaka kusikia. Mfundishe kwamba hahitaji kukudanganya ili ajisikie salama au kudumisha amani.

Kwa sababu mtoto wako akijifunza kwamba njia ya haraka zaidi ya kumaliza mgogoro ni kukuambia chochote unachotaka kusikia, atabeba somo hilo hadi utu uzima.

Atafanya hivyo kwa marafiki zake, mpenzi wake, bosi wake, kwa KILA MTU. Na kabla hujatambua, una mtu anayetendewa vibaya na kutumiwa na kila mtu na asiye na utambuzi wa kweli wa nafsi au upekee wake.

Halafu tunashangaa kwa nini tuna watu wazima wasioweza kusema hapana, wasioweza kustahimili kuwakatisha wengine tamaa, wasioweza kujieleza kwa ukweli na wasiojua wao ni nani chini ya sura zote walizojitengenezea kwa ajili ya wengine.

Kwa hiyo ukijiona katika haya, nadhani unahitaji kuanza kujiuliza maswali ambayo huenda hukuwahi kufundishwa kujiuliza.

Ninafikiri nini KWELI? Ninahisi nini KWELI? Ninaamini nini KWELI? Ninataka nini KWELI? Ninataka kusema nini KWELI? Ninataka kufanya nini KWELI? Ninataka maisha YANGU yaweje? Mimi ni nani nisipojaribu kuwa kile ambacho mtu mwingine anataka niwe?

Na USIHISI hatia kwa kuwa na jibu.

Sikuambii uwe mtu anayejipenda kupita kiasi. Sikuambii uache kuwajali watu. Sikuambii kwamba hisia za wengine ghafla hazina umuhimu.

Ninakuambia UACHE KUISHI KANA KWAMBA ZAKO HAZINA UMUHIMU.

Jifunze kuwajali watu bila kujiacha mwenyewe kwa ajili yao. Jifunze kuzingatia hisia za wengine bila kuziacha ziamue kila uamuzi wako. Jifunze kuwapenda watu bila kuwaigizia. Jifunze kuwa mkweli hata ukweli unapoweza kumkatisha mtu tamaa.

Kwa sababu hupaswi kujiacha mwenyewe kabisa ili uonekane mtu mzuri.

Na WEWE hupaswi kuwa mtu mwenye UMUHIMU MDOGO ZAIDI katika MAISHA YAKO MWENYEWE.

Kuwa mkweli hata ikiudhi watu, kuwa wewe mwenyewe hata watu wakicheka, kuwa na maoni yako na ukubali kwamba watu WATAPINGA. Jieleze bila kuwaogopa wengine. Kuwa na sauti yako, mawazo yako, mapendeleo yako, matakwa na matamanio yako. Kuwa na upekee wako na utambuzi wa nafsi yako.

Na hatimaye, kujiacha mwenyewe ili ukubaliwe na kila mtu mwingine ni KINYUME CHA MAADILI. Ni kiwango cha juu kabisa cha kuwadanganya na kuwaendesha wengine, na uongo mkubwa zaidi tunaowaambia wote kila siku.

- Adam

Mawazo yote