Ukitaka maisha bora… SOMA HII.

Tafsiri ya AI · Asili ya Kiingereza

Chochote unachoamini, iwe ni uongo au ukweli, kinaweza kujidhihirisha kama ukweli katika maisha unayoyapitia.

Na hilo linatisha kabisa.

Ngoja nieleze kwa nini.

Tunajiwekea mipaka kwa kile tunachoamini.

Na wakati mwingine tunashindwa na imani zetu wenyewe kabla hata hatujaishi maisha ambayo tayari tumeamua hatuwezi kuyaishi.

Tunaamua uwezo wetu ni upi. Tunaamua sisi ni watu wa aina gani. Tunaamua watu wanatufikiriaje. Halafu tunaishi tukipitia kila kitu kupitia imani hizo.

Na mimi ningekwenda mbali zaidi. Binafsi, naamini kwamba tabia zetu ZOTE huanzia kwenye kile tunachoamini kuhusu sisi wenyewe.

Ndiyo maana ni MUHIMU SANA tuchunguze imani zetu.

Mojawapo ya mifano ninayoipenda zaidi ni utafiti kuhusu makovu usoni.

Watafiti waliweka kovu bandia lililoonekana halisi kwenye nyuso za wanawake walioshiriki. Kila mshiriki alionyeshwa kovu hilo kwenye kioo kabla hajaenda kuzungumza na mtu mwingine.

Muda mfupi kabla ya mazungumzo, mtafiti alisema kovu lilihitaji kulainishwa. Lakini alipokuwa akijifanya kulilainisha, aliliondoa kwa siri.

Kwa hiyo washiriki waliingia kwenye mazungumzo wakiamini walikuwa na kovu usoni.

Baadaye, washiriki walioamini walikuwa na kovu walitafsiri baadhi ya tabia za mtu mwingine, hasa jinsi alivyowatazama, kuwa mwitikio kwa kovu hilo.

Lakini jambo la kushangaza ni kwamba HAKUKUWA NA KOVU.

Imani iliendelea kuunda uzoefu wao hata baada ya kile walichoamini kilikuwapo kuondolewa.

Na hili ndilo ninaloliona linatisha kuhusu imani.

Imani haitofautishi moja kwa moja ukweli na uongo. Tukiamini kwa dhati kwamba uongo ni kweli, tunaweza kuanza kuyapitia maisha KANA KWAMBA UONGO HUO NI UKWELI.

Kwa sababu tunatafsiri kinachotokea kupitia kile tunachoamini.

Uongo huathiri tabia zetu, tunachokiona na maana tunayoyapa mambo yanayotutokea.

Halafu, kwa sababu tunayapitia, tunakuwa na uhakika zaidi.

Hatuwazii tena, “Hiki ni kitu ninachoamini.”

Tunawaza, “Hiki ni kitu NINACHOJUA. Nimekipitia.”

NI UONGO WA AINA NGAPI TUNAUPITIA KAMA UKWELI KILA SIKU?

Ni wangapi kati yetu wanaoamini kabisa, kwa moyo wao wote, uongo kuhusu nafsi zao?

Uongo kuhusu utambulisho wetu. Uongo kuhusu mwonekano wetu. Uongo kuhusu jinsi watu wengine wanavyotuona.

Mambo yanayoonekana kuwa ya kweli kiasi kwamba hatujawahi hata kufikiria kuyahoji.

Fikiria mtu mwenye mvuto wa ajabu. Mtu ambaye ukimwona unafikiri, “Huyu anavutia kwa ukweli ulio wazi, bila shaka yoyote. Yeyote mwenye macho anaweza kuona.” Kila mtu anayemzunguka anakubaliana.

Lakini yeye anaamini kwa dhati kwamba ni mbaya wa sura.

Akiangalia kwenye kioo, anaona nini?

Mtu mbaya wa sura.

Watu wote wanaomzunguka wanaona mtu mwenye mvuto. Lakini akijiangalia mwenyewe, anaona mtu tofauti kabisa.

Haoni mtu mwenye mvuto ambaye wengine wanamwona. Anaona mtu mbaya wa sura.

KWA NINI?

Kwa sababu uongo anaoamini kuhusu nafsi yake umekuwa uhalisia KWAKE.

Unaweza kumwambia mara mia kwamba anavutia. Lakini akiwa ameshawishika kwamba ni mbaya wa sura, anaweza kukataa kila sifa.

“Wanajaribu tu kuwa wapole.”

“Hawamaanishi kwa kweli.”

Hata kitu ambacho kingeweza kuipinga imani hiyo kinatafsiriwa kwa namna inayoilinda.

Unaona ninachomaanisha?

Unaweza kuvutia na bado ukajiona mbaya wa sura kwa sababu hicho ndicho UNACHOAMINI kuhusu nafsi yako.

Sasa fikiria mazingira ya kijamii.

Ni watu wangapi wanaoamini wanachosha? Hawapendeki? Wana aibu ya kushindwa kujieleza, hawaelewani na yeyote na wanapata shida kupata marafiki?

Ngoja nikupe watu wawili.

Wanaingia katika mazungumzo yale yale na mtu yule yule.

Wa kwanza anaingia akiwaza, “Ninachosha. Sina ucheshi. Sina haiba. Sina jambo la kuvutia la kusema. Hakuna anayenipenda.”

Wa pili anaingia akiwaza, “Mimi ni mtu anayependeka. Ninavutia. Nina jambo la thamani la kuchangia kwenye mazungumzo haya.”

Ni nani ana nafasi kubwa zaidi ya kuwa na mwingiliano mzuri wa kijamii?

Sasa tazama jinsi imani zote mbili zinavyoweza kuanza kuonekana kweli kupitia uzoefu unaofuata.

Wa kwanza anajizuia. Ana hadithi ya kushiriki, lakini anaamua hakuna atakayevutiwa nayo. Ana maoni, lakini anayaficha. Anafikiria jambo la kuchekesha, lakini anaamua huenda halichekeshi vya kutosha kulisema.

Mambo yale yale ambayo yangeweza kumvutia mwenzake hayasemiwi kwa sababu tayari anaamini hana kitu cha maana cha kusema.

Na huku akijizuia, anatafsiri kila kitu kuwa ushahidi kwamba hapendeki.

Mwenzake anageuza macho kwa sekunde moja kwa sababu amesikia sauti.

Lakini akilini mwake, inakuwa, “Amechoka. Hataki kuzungumza na mimi.”

Kuna ukimya mfupi.

“Hii inathibitisha ninachosha. Lazima nijaze ukimya huu. Sina kitu kizuri cha kusema.”

Huenda mwenzake hata hajaona ukimya huo. Lakini yeye tayari ameugeuza kuwa ushahidi dhidi yake mwenyewe.

Hata tabasamu linaweza kupuuzwa kuwa mtu anajaribu tu kuwa mwenye adabu.

Kwa hiyo anaondoka kwenye mazungumzo akijisikia kukosa raha, kutoungana na mwenzake na kuamini kabisa kwamba hakupendwa.

“Unaona? Nilikuambia. Mimi ni mbaya sana kwenye mazungumzo.”

Sasa mfikirie mtu wa pili.

Anaamini ana jambo la kuchangia, kwa hiyo anachangia. Anasimulia hadithi. Anauliza swali. Anamruhusu mwenzake amjue kwa kweli.

Anasikiliza kile mwenzake anachosema badala ya kujiuliza kila mara, “Ninamchosha? Ananipenda? Nahitaji kusema nini?”

Mtu akiangalia pembeni kwa muda mfupi, hatafsiri mara moja kuwa amekataliwa. Kukitokea ukimya, unaweza kuwa ukimya tu.

Yupo kikamilifu kwenye mazungumzo badala ya kutafuta kila mara ushahidi kwamba kuna tatizo kwake.

Uwazi huo unatoa nafasi ya uhusiano kutokea. Na unapotokea, anaondoka akiwaza, “Nimefurahia. Watu wanapenda kuzungumza nami.”

Wote wawili wanaweza kuondoka wakihisi kwamba imani yao imethibitishwa.

Wa kwanza anaamini hapendeki, anajizuia na anatafsiri mambo yasiyo na nia mbaya kuwa kukataliwa. Halafu anapitia mazungumzo hayo kama ushahidi kwamba hapendeki.

Wa pili anaamini anapendeka, anajipa ruhusa ya kuchangia na anapitia mazungumzo hayo kama ushahidi kwamba watu wanafurahia kuzungumza naye.

Imani zao zimeathiri walichochangia, walichokiona na maana waliyoyapa mazungumzo hayo.

Na sasa wote wana uzoefu wanaoweza kuonyesha kama ushahidi.

Hiki ndicho ninachotaka ukielewe.

Imani inaweza kusaidia kuunda uzoefu ule ule unaoifanya ionekane ya kweli.

Na hili linakwenda zaidi ya kile tunachoamini kuhusu sisi wenyewe.

Fikiria mtu amekuambia kwamba mtu unayekaribia kukutana naye ni mwenye kujiona, mwenye kujipenda kupita kiasi, mwenye kiburi na mwenye roho mbaya.

Hatimaye mnakutana huku tayari ukiamini hivyo.

Wakati wa mazungumzo, unataja jambo gumu ulilopitia. Anajibu, “Nilipitia jambo kama hilo mwaka jana.”

Mara moja unawaza, “Haya, ndiyo hayo. Anafanya kila kitu kimhusu yeye.”

Lakini huenda alikuwa akijaribu kusema, “Ninaelewa. Nimekuwa huko. Hauko peke yako.”

Jaribio la kuonyesha anavyokuelewa linakuwa ushahidi wa ubinafsi kwa sababu unatafsiri alichosema kupitia kile ambacho tayari unaamini kumhusu.

Halafu unaondoka ukifikiri, “Yuko vile vile nilivyoonywa. Sasa nimejionea mwenyewe.”

Lakini umejionea yeye ni nani, au umetafsiri yeye ni nani kupitia ulichoambiwa?

Sasa fikiria ujumbe unaosema tu, “Sawa.”

Ikiwa tayari unaamini mtu huyo amekukasirikia, unaweza kusoma hasira kwenye herufi hizo nne. Unasikia sauti ya baridi ambayo hajaitumia kusema chochote.

Ikiwa unaamini kila kitu kiko sawa kati yenu, ujumbe ule ule unaweza kuonekana wa kawaida kabisa.

Huenda ana shughuli tu. Lakini unahisi kukataliwa, halafu hisia hiyo inakuwa ushahidi mwingine.

“Nilijua amekasirika. Niliweza kuhisi.”

Hisia ni halisi. Lakini hiyo haifanyi maelezo yako kuwa ya kweli.

Uliamini kitu. Ukatafsiri kilichotokea kupitia imani hiyo. Halafu ukatumia tafsiri yako kuwa ushahidi kwamba imani hiyo ilikuwa sahihi.

Hivyo ndivyo uongo unavyoweza kuendelea kujiimarisha bila wewe kugundua kwamba wewe ndiye unayeupa ushahidi.

Hili linaweza hata kuathiri namna tunavyopitia maumivu ya mwili.

Katika jaribio la mwaka 2011, watu wenye afya waliojitolea walipewa dawa kali ya kutuliza maumivu huku watafiti wakiwasababishia maumivu ya joto yaliyodhibitiwa. Kiwango cha dawa kilibaki kile kile huku watafiti wakibadilisha matarajio ya washiriki.

Matarajio mazuri yaliongeza maradufu utulizaji wa maumivu ikilinganishwa na kupokea dawa bila kutarajia nafuu. Washiriki walipoelekezwa kutarajia maumivu mabaya zaidi, nafuu ya maumivu ilipotea chini ya mazingira hayo ya jaribio.

Watafiti pia walirekodi mabadiliko katika shughuli za ubongo zinazohusiana na maumivu.

Fikiria hilo.

Walichotarajia kiliathiri maumivu waliyohisi kwa kweli huku wakipokea dawa ile ile.

Ubongo una NGUVU KIASI GANI? Imani zetu zina NGUVU na USHAWISHI KIASI GANI?

Kwa hiyo fikiria ushawishi ambao imani uliyoibeba kwa MIAKA inaweza kuwa nao kwenye jinsi unavyojiona na kuyapitia maisha yako.

Ngoja nikupe mfano mwingine.

Mtu mmoja anaamini ni mvivu. Anaamini ni mjinga, hatawahi kufanikiwa kwa lolote na hana thamani yoyote ya kuupa ulimwengu.

Wa pili anaamini ni mwenye bidii. Anaamini ana akili na ana kitu cha thamani cha kuupa ulimwengu.

Unadhani ni nani mwenye nafasi kubwa zaidi ya kufanikiwa?

Fikiria kinachotokea unapoamini wewe ni mvivu.

Unaanza kuahirisha mambo. Hujishughulishi kujaribu. Unaacha mambo bila kumalizia kwa sababu, akilini mwako, wewe ni mtu wa aina hiyo tu.

Halafu unaangalia jinsi unavyoishi na kusema, “Unaona? Nilikuambia. Mimi ni mvivu.”

Na sasa imani yako imejiimarisha yenyewe.

Unaamini ni mvivu, kwa hiyo unaanza kuishi kama mtu mvivu. Halafu kuishi kama mtu mvivu kunakuwa ushahidi kwamba wewe ni mvivu.

Lakini ni kiasi gani cha ushahidi huo kilitokana na kuikubali imani hiyo tangu mwanzo?

Huu ndio mzunguko tunaoweza kukwama ndani yake.

TunachoAMINI huathiri tunachoPITIA. TunachoPITIA huwa USHAHIDI zaidi wa tunachoAMINI.

Na kinachotisha ni kwamba uongo unaweza kuanza kujiimarisha kupitia uzoefu unaosaidia kuutengeneza.

Mwanzoni unaamini kitu kuhusu nafsi yako. Halafu unatenda kulingana nacho, au kutafsiri kinachotokea kuwa uthibitisho wake, kwa sababu UNAKIAMINI.

Hatimaye husemi tena, “Ninaamini hili kuhusu nafsi yangu.”

Unasema, “NINALIJUA hili kuhusu nafsi yangu. Nimelipitia.”

Uliamini uongo. Ukapitia maisha kupitia uongo huo. Halafu ukatumia uzoefu huo kuuamini uongo zaidi.

Kabla hujajua, umejenga UTAMBULISHO WAKO WA MSINGI juu yake.

“Hivi ndivyo nilivyo tu.”

Lakini kupitia matokeo ya kuamini uongo hakufanyi uongo kuwa ukweli.

Mazungumzo yasiyo na raha hayathibitishi kwamba wewe hupendeki. Kuacha jambo bila kumalizia hakuthibitishi kwamba huwezi kamwe kumaliza jambo lolote.

Lakini ikiwa tayari unaamini mambo hayo, kila uzoefu unakuwa ushahidi mwingine. Na kila ushahidi unaifanya imani iwe ngumu zaidi kuihoji.

Unaweza kujikuta ukitumia MATOKEO ya kuamini uongo kama USHAHIDI kwamba uongo ulikuwa kweli tangu mwanzo.

Ndiyo maana binafsi sipendi kuona kauli ya “NINA unyogovu” au “NINA wasiwasi” ikigeuka kuwa “Hivi ndivyo nilivyo.” Ni kweli, huenda unahisi huzuni au wasiwasi mara nyingi zaidi katika kipindi hiki cha maisha yako, au huenda unaishi na hali inayohitaji huduma endelevu. Lakini, rafiki yangu, usiifanye kuwa UTAMBULISHO WAKO WOTE.

Kwa sababu mara tu “Hili ni jambo ninalopitia” linapogeuka kuwa “Haya tu ndiyo mimi,” kila wakati wa wasiwasi au siku ngumu inaweza kuanza kuhisiwa kama ushahidi kwamba utakuwa hivi daima.

Kubali kile unachokabiliana nacho. Pata msaada unaohitaji. Lakini usiache “NINA hali hii” igeuke kuwa “MIMI ni hali hii.”

Na baadhi ya imani hizi tulikabidhiwa kabla hatujakuwa na umri wa kutosha kuzihoji.

Mwambie mtoto tena na tena kwamba hana uwezo au anakatisha tamaa, na maneno hayo yanaweza kuwa sehemu ya jinsi anavyojielewa.

Anaweza kuepuka mambo ambayo angejifunza, kufanikiwa nayo au kuyaumba kwa sababu mtu aliyemwamini alimshawishi kuwa hawezi.

Hatimaye, maoni ambayo mtu alikuwa nayo kumhusu yanakuwa utambulisho anaoishi kwa kuufuata.

Nataka nikusimulie kuhusu mmoja wa watu wawili wanaonitia moyo zaidi (mwingine ni mama yangu): baba yangu.

Baba yangu alikulia katika umaskini na wazazi wawili wabaya waliomfundisha uongo mbaya kuhusu nafsi yake.

Alikuwa na uamuzi wa kufanya.

Angechagua kuamini mambo hayo kuhusu nafsi yake? Angeacha maisha aliyokulia yaamue maisha ya baadaye ambayo angejenga?

Au angeamini kitu tofauti?

Nilipokuwa nikikua, hatukuwa na vitu vingi. Kwa kweli, tulikuwa na vichache sana.

Lakini nakumbuka baba akiniambia, “Mwanangu, sisi tumefanikiwa.”

Na nakumbuka karibu nicheke.

Nilikuwa mdogo. Nilikuwa mjinga. Sikuelewa alichoelewa kuhusu imani.

Ningeangalia hali yetu, kila tulichokuwa nacho, ambacho wakati huo kilikuwa karibu hakipo, na kuwaza, “Hapana, sisi hatujafanikiwa.”

Kila nilichokiona kilionekana kupinga alichokuwa akisema.

Lakini baba yangu ALIAMINI.

Aliamini kuwa amefanikiwa hadi ndani ya DNA yake. Huo ulikuwa UTAMBULISHO WAKE WA MSINGI.

Alikuwa na imani chanya juu yake isiyoyumbishwa wala kuchoka. Alichagua kuamini kuwa amefanikiwa kabla mazingira yetu hayajanipa sababu ya kuamini hivyo.

Alichagua kutoruhusu alichokabidhiwa utotoni kiamue yeye angekuwa nani.

Na nimemwona akiwa mwanaume aliyefanikiwa zaidi kuliko wote ninaowajua.

Kila nilicho nacho na kila nilicho ni kwa sababu ya yale aliyonipa, pamoja na hekima yake na masomo ya maisha aliyonifundisha.

Na mojawapo ya masomo makubwa zaidi aliyowahi kunifundisha lilikuwa jambo ambalo hata sikulielewa wakati huo.

Hakusubiri maisha yetu yaonekane yamefanikiwa ndipo aamini kuwa amefanikiwa.

Aliamini hivyo huku kila kitu kilichotuzunguka kikionekana kusema tofauti.

Niliangalia tulichokuwa nacho na kufikiri hicho ndicho kinachoeleza sisi ni nani. Baba aliamini yeye ni nani kabla sijaweza kuona hilo katika tulichokuwa nacho.

Na nimeona maisha aliyoyajenga yakifuata imani ambayo alikataa kuiacha.

Yalikuwa na mizizi katika imani.

Ni watu wangapi wanaoacha utoto wao, mazingira yao na hali waliyojikuta nayo viamue utambulisho wao wote?

“Nilizaliwa katika umaskini, kwa hiyo nitaishi katika umaskini daima.”

“Sikupewa maisha mepesi, kwa hiyo sitawahi kufanikiwa.”

“Wazazi wangu walikuwa waraibu, kwa hiyo nitakuwa mraibu daima.”

Mtu aliwafundisha kile waamini kuhusu nafsi zao. Halafu wakaishi maisha yao ndani ya mipaka hiyo, bila kujua wangeweza kuwa nani kama wangeamini kitu tofauti.

Baba alinionesha kwamba si lazima ukubali utambulisho uliokabidhiwa na utoto wako.

Na hiki ndicho ninachoamini: kitu pekee kinachoamua utafika wapi ni kile unachoamini kuhusu nafsi yako.

Utoto wako hauna haki ya kuamua wewe ni nani. Wala maneno ambayo watu wamesema kukuhusu au hali uliyokabidhiwa katika maisha.

Wewe unaamua kile unachoamini kuhusu nafsi yako.

Sasa fikiria mzunguko huo ukienda upande mwingine.

Unaanza kuamini, “Mimi ni mwenye bidii. Mimi ni mtu anayetekeleza hadi mwisho. Mimi nina jambo la thamani la kuchangia.”

Labda mwanzoni huliamini kabisa. Lakini unaanza kujipa nafasi ya kuishi kama mtu anayeliamini.

Unamaliza jambo. Unajitahidi. Unatimiza ahadi uliyojiwekea.

Na polepole, imani hiyo inapata msingi halisi.

Unaanza kujiona mwenye bidii, na unaanza kutenda hivyo. Tabia hiyo inakupa ushahidi. Ushahidi unaimarisha imani.

Mchakato ule ule uliokuwa ukikuwekea mipaka unaweza kuanza kukusaidia kuwa mtu unayetaka kuwa.

Lakini ni wangapi kati yetu wanaoamua kwamba hawapendeki kabla mtu hajapata hata nafasi ya kuwajua?

Ni wangapi wanaoamua watashindwa kabla hata hawajajaribu?

Ni wangapi wanaoamua hawana cha kutoa kabla hawajawahi kutoa kitu?

Halafu tunatumia miaka mingi kuyachukulia maamuzi hayo kama ukweli.

Kwa hiyo ukitaka kuwa mwenye bidii, anza kuamini kwamba wewe ni mwenye bidii.

Ukitaka kuwa na kujiamini, anza kuamini kwamba wewe ni mtu mwenye kujiamini.

Ukitaka kuupa ulimwengu kitu, acha kuamini kwamba huna chochote kabisa cha kutoa.

LAKINI lazima uamini. Inahitaji imani nyingi kuushinda uongo uliojiambia, na ukiamini vya kutosha, hatimaye utaanza kuishi hivyo.

Kisha ISHI kwa njia inayozipa imani hizo msingi halisi wa kusimamia.

Jitahidi. Shiriki wazo. Malizia kile unachoendelea kujiambia huwezi kumalizia.

Na jiruhusu kuuona ushahidi unaopinga ulichokuwa ukiamini zamani.

Kwa sababu ukipuuzia kila uzoefu mzuri na kukusanya kila mbaya, hata maisha yanayobadilika yanaweza kuendelea kuonekana kama ushahidi wa uongo wa zamani.

Imani zako zinapobadilika, unaanza kutenda tofauti. Unapotenda tofauti, unajipa nafasi ya kupitia kitu tofauti.

Halafu imani inakua na nguvu kwa sababu umeanza kuipitia mwenyewe.

Imani ulizo nazo kuhusu nafsi yako zinaweza kuwa mipaka unayoishi ndani yake, hata wakati imani hizo si za kweli.

Chochote unachoamini kuhusu CHOCHOTE kitajidhihirisha kama ukweli katika maisha unayoyapitia, kwa hiyo kuwa makini na unachoamini.

Fikiria maisha yako yangekuwaje ukianza kuamini kwamba unajiamini, unapendeka, una haiba, una bidii na una akili.

Ni sehemu gani ya utambulisho wako umeigundua, na ni sehemu gani umeiamini tena na tena?

Wanawake wale waliamini walikuwa na kovu. Walitafsiri sehemu za mazungumzo kama mwitikio kwa kovu hilo. Uzoefu wao ulionekana kuunga mkono imani kuhusu kovu ambalo halikuwapo.

Ni wangapi kati yetu wanaojenga maisha juu ya kitu tunachoamini kina kasoro ndani yetu, bila kujiuliza kama ni kweli?

Kabla hujatumia maisha yako yote yaliyobaki kujaribu kulishinda kovu, hakikisha kweli lipo.

- Adam

Mawazo yote