Maji yaliyo hai.

Nimewahi kujua maji yalipo, lakini bado nikachagua kurudi jangwani.

Hapo ndipo ninapoweza kuanzia kwa uaminifu mkubwa zaidi.

Kwa sababu kumekuwa na nyakati maishani mwangu nilipouhisi uwepo wa Mungu kwa kina sana kiasi kwamba, angalau wakati huo, sikuhisi kuhitaji kitu kingine chochote.

Na kwa namna fulani, hata baada ya kuonja hayo, bado nilikwenda kutafuta kwingine.

Kuna mazungumzo katika Yohana 4 ambayo huwa nayarejea mara kwa mara.

Yesu ameketi kando ya kisima cha Yakobo, mwanamke Msamaria anapokuja kuteka maji. Anamwomba maji ya kunywa, kisha anamwambia kuhusu kitu anachokiita maji yaliyo hai.

Baada ya kunywa maji aliyokuja kuyateka, atapata kiu tena. Lakini maji anayompa Yesu yanakuwa chemchemi ndani yake, yakibubujikia uzima wa milele.

Amekuja kisimani akiwa na hitaji analojua kulieleza.

Yesu anajitolea kutimiza hitaji la ndani zaidi.

Na ninajiuliza ni mara ngapi tunatambua kwamba kuna kitu kinakosekana bila kuelewa ni nini hasa tunachokosa.

Tunajihisi watupu, kwa hiyo tunatafuta kitu.

Kitu cha kununua. Kitu cha kufanikisha. Kitu cha kuonja. Kitu cha kupunguza kwa muda uzito wa kuwa sisi wenyewe.

Pombe. Dawa za kulevya. Ngono. Pesa. Nguo za chapa za kifahari. Gari lenye kasi zaidi. Nyumba kubwa zaidi.

Vitu tofauti, vikiwa na ahadi ileile.

“Labda HIKI ndicho kitakachotosha hatimaye.”

Na wakati mwingine, kwa muda mfupi, tunahisi kwamba kinatosha kweli.

Kisha hisia hiyo inapita.

Na tunakuwa na kiu tena.

Hilo linapaswa kutokea mara ngapi kabla hatujaacha kuuliza tutapata wapi zaidi na kuanza kuhoji tunachokunywa?

Nilipokuwa na umri wa karibu miaka kumi na saba, nilipoanza kumtafuta Mungu, niliota ndoto.

Nilikuwa jangwani, na nilikuwa na kiu kali sana.

Kisha nikaona maji kwenye chupa ya kioo. Ilikuwa kana kwamba imetoka mbinguni. Mwanga kutoka juu ulikuwa unaiangazia.

Nakumbuka nikinywa na kuhisi utoshelevu mkubwa sana.

Sijui kabisa namna nyingine ya kuueleza zaidi ya hapo.

Sikuwaza mara moja kuhusu ningehitaji nini baadaye. Sikutamani kitu zaidi. Sikuhisi kwamba bado kuna kitu kilichokosekana.

Nilikuwa nimeridhika.

Ninaamini Mungu alikuwa akiitumia ndoto hiyo kunionyesha jambo kumhusu yeye mwenyewe.

Kwamba nyuma ya kila kitu nilichofikiri nilikitaka, kulikuwa na kiu ambayo yeye pekee angeweza kuikata.

Na ningependa kukuambia kwamba niliuelewa ujumbe na sikuhitaji kuujifunza tena.

Lakini huo ungekuwa uongo.

Tangu hapo, kumekuwa na nyakati nilipopotoka katika safari yangu ya kumfuata Mungu. Nyakati nilizojaribu kupata utoshelevu katika karibu kila eneo jingine la maisha unaloweza kufikiria.

Na siandiki haya kama mtu ambaye hajawahi kuvifurahia vitu hivyo.

Wakati mwingine nilivifurahia.

Hiyo ni sehemu ya kilichonifanya niendelee kuvirudia.

Lakini kufurahia kitu kwa muda na kutoshelezwa nacho ni mambo mawili tofauti sana.

Usiku unaisha. Msisimko unapungua. Kitu ulichotamani sana kununua kinakuwa kitu ambacho hukitilii maanani tena.

Na mwishowe, unabaki peke yako tena.

Kile ulichokuwa ukijaribu kutokihisi bado kipo.

Wakati mwingine kinahisiwa kwa nguvu zaidi.

Nimewahi kuwa na nyakati kama hizo. Nyakati nilipotambua kwamba nilichofanya hasa kilikuwa kuahirisha tu hisia ya utupu.

Nilikuwa nimejipa kitu cha kunifanya nihisi jambo fulani, bila kupata chochote cha kunitegemeza.

Na sehemu ngumu zaidi ilikuwa kujua kwamba nilikuwa nimeonja kitu tofauti pamoja na Mungu.

Nilikuwa nikitafuta maji huku nikikumbuka nilivyojisikia nilipokunywa.

Katika Yeremia 2:13, Mungu anaeleza jinsi watu wake walivyomwacha yeye, chemchemi ya maji yaliyo hai, na kujitengenezea mabirika yaliyopasuka yasiyoweza kuhifadhi maji.

Fikiria hilo.

Wanaiacha chemchemi na kuanza kujenga vitu vya kuichukua nafasi yake.

Wanafanya kazi. Wanachimba. Wanakusanya.

Lakini walichojenga hakiwezi kuhifadhi wanachohitaji.

Picha hiyo ina maana kubwa sana kwangu.

Kwa sababu tunatumia juhudi nyingi kiasi gani kupata vitu tunavyoamini hatimaye vitatuondolea hisia ya utupu?

Halafu hisia hiyo inapopotea, tunadhani tunahitaji tu zaidi.

Pesa zaidi. Raha zaidi. Mafanikio zaidi. Zaidi ya kile kilichotufanya tusahau kwa muda kwamba tulikuwa watupu.

Ni mara chache tunapojiuliza kuhusu chombo chenyewe.

Tunaendelea tu kujaribu kukijaza.

Nafikiria kifaa cha kuchezea nilichokuwa nacho nilipokuwa mtoto mchanga.

Lilikuwa sanduku lenye matundu ya maumbo tofauti. Kipande cha mbao cha mraba kinapita kwenye tundu la mraba. Pembetatu kwenye tundu la pembetatu. Duara kwenye tundu la duara.

Unaelewa ninachomaanisha.

Kuna video yangu nikijaribu tena na tena kusukuma mraba kwenye tundu la duara.

Haukuingia.

Kwa hiyo nilijaribu tena.

Bado haukuingia.

Na ninapoitazama tena, kuna sehemu yangu inayofikiri, “Jamani. Nilikuwa mtoto mjinga.”

Lakini nimetumia kiasi gani cha maisha yangu ya utu uzima kufanya jambo HILOHILO KABISA?

Kujaribu kujaza kitu cha kiroho kwa vitu vya kidunia.

Kufadhaika kisipofanikiwa.

Halafu kujaribu tena, kwa nguvu zaidi.

Toleo la bei kubwa zaidi. Tukio la kusisimua zaidi. Kitu chenye nguvu zaidi. Kitu kikubwa zaidi.

Kana kwamba mraba hatimaye utaingia nikisukuma kwa dhamira ya kutosha.

Lakini tatizo halikuwa kamwe kwamba nilihitaji mraba mkubwa zaidi.

Tatizo lilikuwa kwamba nilijaribu kujaza nafasi kwa kitu ambacho hakikutengenezwa kuingia humo.

Hicho ndicho ninachomaanisha ninapozungumzia utupu wa kiroho.

Tunamhitaji Mungu, lakini tunaendelea kujaribu kutimiza hitaji hilo kwa kila kitu isipokuwa Mungu.

Halafu tunashangaa kwa nini hakuna kinachoonekana kulifikia.

Gari zuri linaweza kufurahisha. Pesa zinaweza kurahisisha maisha. Hakuna ubaya kuthamini kitu kizuri au kujitahidi kufikia jambo lenye maana.

Lakini mali ingewezaje kunipa uzima wa yule aliyeniumba?

Kumiliki vitu vingi zaidi vya dunia kungewezaje kuwa sawa na kumjua Mungu?

Hata hivyo, ingawa si lazima tuseme kwa maneno hayo, mara nyingi hicho ndicho tunachotaka.

“Nikipata kiasi hiki cha pesa, nitakuwa na furaha.”

Halafu tunakipata.

“Hatimaye nikimiliki kile, nitaridhika.”

Halafu tunakimiliki.

Na kwa namna fulani, mstari wa mwisho unasogezwa tena.

Kilichoonekana kuwa kila kitu kinakuwa cha kawaida. Kilichoonekana kutofikika kinakuwa mahali tuliposimama huku tukitamani tungekuwa pengine.

Tutaanza lini kuihoji ahadi hiyo?

Kwa sababu ikiwa kuwa na zaidi kungetosha kututosheleza, bila shaka kungefika wakati ambapo zaidi ingekuwa ya kutosha.

Basi maji yaliyo hai anayotoa Yesu ni nini?

Katika Yohana 7, Yesu anawaalika wenye kiu waje kwake wanywe. Yohana anaeleza kwamba anazungumza kuhusu Roho Mtakatifu.

Hilo ni muhimu.

Kwa sababu Yesu anatoa kitu cha ndani zaidi kuliko hisia nzuri au mtazamo wenye matumaini zaidi.

Anatoa uwepo wa Mungu ndani yetu.

Kwa njia ya Kristo, tunasamehewa, tunaletwa katika ushirika na Mungu na kupewa Roho wake.

Yule ambaye tuliumbwa ili tumjue anakuja kukaa ndani yetu.

Fikiria hilo kwa muda.

Tunatumia maisha yetu kutafuta huku na kule duniani, tukikusanya vitu tunavyotumaini vitatupa uzima.

Na Yesu anazungumza kuhusu chemchemi NDANI yetu.

Chemchemi inakuja kuishi ndani ya mtu mwenye kiu.

Hicho ndicho kinachonigusa kuhusu hili.

Mungu anajua tumepotea mbali kiasi gani. Anajua tulivyovitafuta. Anajua tofauti kati ya mtu tunayejionyesha kuwa mbele za wengine na tulivyo wakati hakuna mtu karibu.

Na bado anatualika tuje.

Maji yaliyo hai ni zawadi.

Hufiki kisimani na maisha ya kuvutia kiasi cha kuyanunua.

Unafika ukiwa na kiu.

Hilo hunijaza unyenyekevu wa dhati.

Kwa sababu kuna kitu ndani yetu kinachotaka kumpelekea Mungu maelezo. Kitu kinachofanya kupotea kwetu kuonekane kueleweka zaidi. Kitu kinachotufanya tusijisikie tumeanikwa sana.

Lakini sihitaji kumshawishi kwamba kiu yangu ilikuwa ndogo kuliko ilivyokuwa kweli.

Ninahitaji kunywa.

Wakati mwingine sala ya uaminifu zaidi ninayoweza kutoa ni hii tu: “Mungu, nimekuwa nikitafuta kila mahali tena. Na nimechoka.”

Nimechoka kutamani vitu ambavyo haviwezi kunipa ninachoviomba.

Nimechoka kujisikia nimejaa kwa muda mfupi kisha kwa namna fulani kuishia mtupu.

Nimechoka kujua uzima unapatikana wapi huku nikijishawishi kutafuta kwingine.

Na ninaporudi kwa Mungu, kitu ndani yangu kinatulia.

Simaanishi kwamba kila ugumu unatoweka.

Bado ninahisi maumivu. Bado nina maswali. Bado kuna siku ambazo kusali ni kugumu na hisia zangu hazifuati mara moja ninachoamini.

Lakini licha ya yote hayo, nina mahali ninapohisi niko nyumbani.

Ninaweza kuja mbele za Mungu bila kuhitaji kumvutia. Ninaweza kuwa mkweli kuhusu mambo ninayoyaonea aibu. Ninaweza kukaa naye bila kuwa na maneno ya pekee ya kumvutia.

Kuna pumziko fulani katika kujulikana kikamilifu na bado kualikwa kusogea karibu.

Na kadiri ninavyoishi karibu naye, ndivyo unavyopungua ule uhitaji wa lazima wa vitu nilivyowahi kufikiri siwezi kuishi bila hivyo.

Ninaweza kufurahia kitu bila kukitaka kinipatie utambulisho.

Ninaweza kutaka kitu bila kuamini kwamba maisha yangu yote hayajakamilika mpaka nikimiliki kitu hicho.

Ninaweza kuhisi kitu chenye maumivu bila kuhitaji kukikimbia mara moja.

Huo ndio utoshelevu ninaouzungumzia.

Maisha yenye mizizi ndani ya Mungu kiasi kwamba kila tamaa ya kupita si lazima iwe mwelekeo wa maisha.

Lakini hili pia linamaanisha kujifunza kumwamini kuhusu namna ninavyoishi.

Wakati mwingine tunataka amani ya Mungu huku tukipinga anachotuambia.

“Kwa nini niache hicho?”

“Kwa nini Biblia inasema niishi hivi?”

“Bila shaka ninajua kitakachonifurahisha.”

Hivi karibuni nilipeleka gari langu kwa fundi.

Ninajua kidogo kuhusu magari, lakini mimi si fundi. Alipoeleza kilichohitaji kutengenezwa, niliamini uelewa wake kwa sababu alilijua gari kuliko mimi.

Na Mungu anatujua kwa kina zaidi kuliko fundi yeyote anavyolijua gari.

Yeye ndiye ALIYETUUMBA.

Anajua kinachotupa uzima. Anajua kinachotuharibu. Anaelewa mahitaji yaliyofichika nyuma ya tamaa ambazo hata sisi wenyewe hatuzielewi vizuri.

Basi kwa nini nina uhakika mkubwa hivyo kwamba ninajua jinsi ya kupata utoshelevu kuliko yule aliyeniumba?

Hasa wakati mawazo yangu mwenyewe yameniacha na kiu mara nyingi sana.

Ninajifunza kuelewa utii kwa kuzingatia swali hilo.

Maagizo ya Mungu yanatoka kwa yule anayejua tuliumbwa kwa ajili ya nini.

Wakati mwingine kumfuata kunamaanisha kuachilia kitu ambacho bado ninakitaka. Wakati mwingine kunamaanisha kumwamini kabla sijaelewa kwa nini.

Lakini tamaa pekee haiwezi kuniambia kama kitu kitanipa uzima.

Nimetamani vitu vingi sana vilivyoniacha mtupu. Siwezi kuendelea kujifanya kwamba tamaa yenyewe inaweza kunipa jibu hilo.

Na kuna jambo jingine katika Injili ya Yohana ambalo ni vigumu kwangu kulisoma bila kutulia.

Msalabani, Yesu anasema, “Nina kiu.”

Yule anayetoa maji yaliyo hai anaijua kiu katika mwili wake mwenyewe.

Ninalifikiria hilo.

Mungu ameingia katika dunia ya watu anaowaalika warudi nyumbani.

Anajua uchovu. Anajua mateso. Katika Kristo, anabeba dhambi yetu na anapitia kifo ili atulete katika uzima pamoja naye.

Mwaliko wake unatufikia kupitia upendo ambao umemgharimu kitu.

Na sitaki kuzoea sana kusikia kwamba Mungu ananipenda hadi niache kuhisi uzito wa jambo hilo.

Maji yanatolewa bure.

Hiyo haimaanishi kwamba yalikuwa ya bei rahisi.

Baada ya kila kitu nilichokifuata, kila kitu nilichokidhania kuwa utoshelevu na kila mara nilipopotea, ninakuta mwaliko wake bado upo.

Njoo.

Kunywa.

Kuna kitu katika hilo kinachonitikisa hadi ndani kabisa.

Kwa sababu ninajua jinsi ninavyochoka kwa urahisi kujifunza somo lilelile.

Lakini Mungu hajachoka kuniita nirudi kwake.

Mwishoni mwa mazungumzo katika Yohana 4, mwanamke anaacha mtungi wake wa maji na kwenda mjini kuwaambia watu kuhusu Yesu.

Alikuja kuchukua kitu.

Anaondoka baada ya kukutana na mtu.

Na hapo ndipo ninapotaka tafakari hii itupeleke.

Kwa Mungu ambaye tunaweza kutumia maisha yetu yote kusikia habari zake huku bado tukitafuta uzima kila mahali pengine.

Sitaki kutumia maisha yangu yaliyobaki kueleza maji yaliyo hai huku nikifa kwa kiu kando ya kisima.

Ninataka kunywa.

- Adam