Νομίζω πως γι’ αυτό δεν παίρνουμε ποτέ αυτό που θέλουμε.
Μετάφραση με τεχνητή νοημοσύνη · Πρωτότυπο στα αγγλικά
Υπάρχει ένας ανάποδος νόμος στη ζωή.
Κάποια πράγματα λειτουργούν ακριβώς όπως θα περίμενες: αν θέλεις να δυναμώσεις, σήκωσε περισσότερο βάρος. Αν θέλεις να μάθεις περισσότερα, διάβασε περισσότερο. Αν θέλεις να κερδίζεις περισσότερα, δούλεψε πιο έξυπνα.
Το παράξενο όμως είναι ότι μερικά από τα πιο σημαντικά πράγματα στη ζωή λειτουργούν προς την αντίθετη κατεύθυνση.
Όσο πιο απεγνωσμένα προσπαθείς να είσαι ευτυχισμένος, τόσο περισσότερο παρατηρείς ότι δεν είσαι. Όσο πιο απεγνωσμένα προσπαθείς να νιώσεις αυτοπεποίθηση, τόσο περισσότερο ψάχνεις μέσα σου για σημάδια ανασφάλειας. Όσο περισσότερο χρειάζεσαι την αποδοχή των άλλων, τόσο πιο προσεκτικά παρακολουθείς όσα λες και κάνεις, μήπως σε αποδοκιμάσουν. Όσο περισσότερο χρειάζεσαι τον έλεγχο, τόσο πιο απειλητικό γίνεται οτιδήποτε βρίσκεται έξω από αυτόν.
Βλέπεις τι συμβαίνει;
Το ΙΔΙΟ το κυνήγι γίνεται απόδειξη ότι σου λείπει αυτό που κυνηγάς.
Δεν προσπαθείς απεγνωσμένα να γίνεις ευτυχισμένος αν ένα κομμάτι σου δεν πιστεύει ότι δεν είσαι αρκετά ευτυχισμένος. Δεν ζητάς απεγνωσμένα αποδοχή αν δεν πιστεύεις ότι η δική σου δεν αρκεί. Δεν παθαίνεις εμμονή με το να φαίνεσαι γεμάτος αυτοπεποίθηση αν δεν φοβάσαι μήπως οι άλλοι ανακαλύψουν ότι δεν είσαι.
Έτσι, όσο πιο πολύ κυνηγάς το θετικό, τόσο περισσότερη προσοχή δίνεις στο ΑΝΤΙΘΕΤΟ του.
Είναι όπως όταν προσπαθείς να κοιμηθείς. Ο ύπνος έρχεται αβίαστα μέχρι τη στιγμή που χρειάζεσαι απεγνωσμένα να κοιμηθείς. Τότε ξαπλώνεις και σκέφτεσαι: «Πρέπει να με πάρει ο ύπνος. Γιατί είμαι ακόμη ξύπνιος; Πρέπει να κοιμηθώ». Και ξαφνικά η προσπάθεια να κοιμηθείς γίνεται αυτό ακριβώς που σε κρατά ξύπνιο.
Η ζωή το κάνει αυτό παντού.
Προσπάθησε απεγνωσμένα να μην αγχώνεσαι και τώρα αγχώνεσαι ΕΠΕΙΔΗ ΑΓΧΩΝΕΣΑΙ.
Προσπάθησε απεγνωσμένα να αποφύγεις την αποτυχία και η αποτυχία γίνεται τόσο τρομακτική που φοβάσαι να πάρεις τα ρίσκα που χρειάζεται η επιτυχία.
Προσπάθησε απεγνωσμένα να αρέσεις σε όλους και αρχίζεις να λογοκρίνεις τον εαυτό σου με κάθε άνθρωπο που συναντάς. Ειρωνικά, στην προσπάθειά σου να γίνεις πιο συμπαθητικός, γίνεσαι λιγότερο αυθεντικός, συχνά καταστρέφοντας αυτό ακριβώς που θα μπορούσαν οι άλλοι να αγαπήσουν σε εσένα.
Προσπάθησε απεγνωσμένα να ελέγξεις τα πάντα και κάθε ανεξέλεγκτο πράγμα γίνεται απόδειξη ότι χάνεις τον έλεγχο.
Αυτό είναι το παράδοξο:
Η επιθυμία για το ΘΕΤΙΚΟ μπορεί να δημιουργήσει μια εμπειρία του ΑΡΝΗΤΙΚΟΥ.
Αλλά ο νόμος λειτουργεί και ανάποδα.
Δέξου ότι μπορεί να εκτεθείς και ξαφνικά μπορείς να κινηθείς με αυτοπεποίθηση.
Δέξου ότι μπορεί να αποτύχεις και ξαφνικά μπορείς να πάρεις τα ρίσκα που χρειάζονται για να πετύχεις.
Δέξου ότι κάποιος μπορεί να μη σε συμπαθήσει και ξαφνικά είσαι ελεύθερος να είσαι Ο ΕΑΥΤΟΣ ΣΟΥ.
Δέξου ότι κάποια πράγματα είναι έξω από τον έλεγχό σου και ξαφνικά μπορείς να δώσεις την ενέργειά σου σε όσα πραγματικά μπορείς να ελέγξεις.
Δέξου ότι ο πόνος είναι μέρος της ζωής και σταματάς να υποφέρεις απλώς και μόνο επειδή υπάρχει ο πόνος.
Η παράξενη αλήθεια είναι ότι πολλά από όσα θέλουμε τα φτάνουμε μόνο όταν δεχτούμε να βιώσουμε το αντίθετό τους.
Δεν μπορείς να έχεις θάρρος αν πρώτα δεν επιτρέψεις στον φόβο να υπάρχει.
Δεν μπορείς να έχεις αυτοπεποίθηση χωρίς να επιτρέψεις την ανασφάλεια και την αμηχανία.
Δεν μπορείς να έχεις επιτυχία χωρίς να επιτρέψεις την αποτυχία.
Δεν μπορείς να έχεις ελευθερία χωρίς να δεχτείς την αβεβαιότητα.
Δεν μπορείς να έχεις γνήσια αποδοχή όσο χρειάζεσαι την αποδοχή των πάντων.
Το θετικό συχνά βρίσκεται στην άλλη πλευρά της ΑΠΟΔΟΧΗΣ του αρνητικού.
Η απάντηση λοιπόν δεν είναι να σταματήσεις να ΘΕΛΕΙΣ πράγματα. Είναι να σταματήσεις να τα ΧΡΕΙΑΖΕΣΑΙ.
Να θέλεις την ευτυχία, αλλά να είσαι πρόθυμος να νιώσεις και δυστυχία.
Να θέλεις την επιτυχία, αλλά να είσαι πρόθυμος να αποτύχεις.
Να θέλεις την αποδοχή, αλλά να είσαι πρόθυμος να μη σε συμπαθήσουν.
Να θέλεις τη βεβαιότητα, αλλά να είσαι πρόθυμος να μην ξέρεις.
Γιατί τη στιγμή που ΑΠΑΙΤΕΙΣ κάτι για να είσαι καλά, η απουσία του αποκτά εξουσία πάνω σου.
Και μερικές φορές, όσο πιο πολύ παλεύεις να φτάσεις στην επιφάνεια, τόσο πιο γρήγορα βυθίζεσαι.
Μερικές φορές αυτό που σε κρατά κάτω από το νερό δεν είναι το νερό, αλλά η απεγνωσμένη προσπάθειά σου να του ξεφύγεις.
Μερικές φορές πρέπει να σταματήσεις να παλεύεις με το νερό για αρκετή ώρα, ώστε να καταλάβεις ότι μπορούσε να σε κρατήσει.